Medewerkers in de buitendienst – zoals postbodes en monteurs – kregen destijds een vergoeding voor een maaltijd wanneer zij tussen de middag de lunch niet op kantoor konden gebruiken. De directie wilde deze vergoeding afschaffen voor mensen die er geen recht op hadden. Er waren namelijk medewerkers die al jaren zo’n vergoeding ten onrechte kregen. Op maandbasis scheelde dat een flink bedrag voor sommigen.
De centrale ondernemingsraad had zich erg goed voorbereid. Er waren verschillende voorbeelden waaruit volgens de medezeggenschap en de medewerkers bleek dat de directie een verkeerd besluit wilde nemen.
In de overlegvergadering legde ik als voorzitter van de cor uitvoerig uit hoe de vork in de steel zat en dat er niet kon worden ingestemd met de afschaffing van de regeling. De voorzitter van de Raad van Bestuur had argumenten die geen hout sneden. De vergadering werd tot drie maal toe geschorst. De directie overlegde onderling en kwam steeds weer met andere – geen hout snijdende – argumenten.
We verbaasden ons daarover. Uiteindelijk bleek dat de directie zich niet goed inhoudelijk had voorbereid. De regeling werd oneigenlijk gebruikt. Want soms kregen secretaresses of managers een ambulantenvergoeding als een verkapte loonsverhoging. Dat probleem wilde de directie aanpakken.
‘Ja maar, dan moet u de managers aanpakken die deze regeling oneigenlijk gebruiken’, zei ik toen. Uiteindelijk na de derde schorsing begreep de directeur Arbeidsvoorwaarden wat we bedoelden. We kwamen overeen dat de ambulantenregeling werd afgeschaft voor de mensen die er geen recht op hadden. De directie was genereus door er ook nog een afbouwregeling aan vast te knopen. Ze wilden niet dat mensen in de financiële problemen kwamen door hun besluit.
Wat is nu de moraal van dit verhaal? Zorg dat je precies weet voor welke zaken een vergoedingsregeling is bedoeld. Onderzoek goed of medewerkers inderdaad werk doen waar een vergoeding voor nodig is. Dat mag je van de directie ook verwachten. Als het om vergoedingsregelingen gaat, dan komt het regelmatig voor dat medewerkers dit krijgen als douceurtje. Daar zijn de regelingen niet voor bedoeld.
Weet je hoe de zaak in elkaar zit, dan verkom je dat je lijnrecht tegenover elkaar komt te staan, het een prestigezaak wordt en de medewerkers er de dupe van worden. Het komt namelijk regelmatig voor dat de directie in zo’n geval draconische maatregelen neemt. Of dat de or naar de rechter stapt. Dat is het niet waard. In het belang van de medewerker moeten zowel ondernemingsraad als directie zich inhoudelijk uitermate goed voorbereiden als het om vergoedingen gaat.
