De arbeidsverhoudingen voor zieke werknemers verharden. Sinds vorig jaar juli zijn werkgevers niet meer verplicht een arbodienst in te huren. Ook moeten werkgevers langer het loon doorbetalen van zieke werknemers.
Hierdoor lijken arbodiensten meer afgerekend te worden op lage verzuimcijfers
dan op een goede begeleiding naar werk. Dit
concludeert het Breed Platform Verzekerden en Werk in het rapport ‘Verruwing in
de Arbodienstverlening?’. Het rapport is gisteren aangeboden aan voorzitter
Ella Vogelaar van de brancheorganisatie voor arbo- en
reïntegratiedienstverlening Boaborea en aan voorzitter Pieter Rodenburg van de
Nederlandse Vereniging voor Arbeids- en Bedrijfsgeneeskunde (NVAB).
Voorbarig
Zowel Vogelaar als Rodenburg stelde de conclusie van het platform
voorbarig te vinden. Het rapport bundelt verhalen van 699 mensen die vorig jaar
met klachten contact hadden gezocht met de organistaie. Rodenburg zette die 699
klachten af tegen 2,4 miljoen contacten die bedrijfsartsen jaarlijks in totaal
hebben met werknemers.
Omslag
Volgens Vogelaar zitten werkgevers en werknemers
nog ‘midden in de omslag’ van nieuwe wetgeving, waardoor meer wordt gekeken naar
wat mensen wel kunnen in plaats van hun ziekte te bevestigen. Wel vinden
Boaborea en NVAB met het platform dat zieke werknemers beter toegerust kunnen
worden. Door duidelijk te maken wat hun rechten en plichten zijn, valt al een
wereld te winnen.
Minder inbreng
Volgens het platform blijkt uit de
klachtenregistratie dat zieke werknemers vinden dat ze minder in te brengen
hebben. “Zieke werknemers worden vaker tegen hun zin verwezen naar behandelaars
die de kortste weg naar werk of ontslag lijken te garanderen.”
Volgens het platform blijkt uit het rapport onder andere dat:
- zieke werknemers minder goed geïnformeerd worden. Bijna driekwart vond in 2005 de informatie van de arbodienst onvoldoende. Dat is 6 procentpunt meer dan een jaar eerder.
- “slechts” 27 procent kon eigen wensen en ideeën naar voren brengen. Dat is ruim een vijfde minder dan in 2004.
- circa een derde van de werknemers bleek vorig jaar zonder zijn instemming te zijn doorverwezen naar een behandelaar, tegen een op de vijf in 2004. Bijna de helft meende dat de verwijzing geen verbetering van gezondheid bewerkstelligde. Dat is 7 procentpunt meer dan in 2004.
- in 2005 slechts 16 procent vond dat de verwijzing de terugkeer naar het werk bevorderde, tegen 26 procent een jaar eerder. Bovendien doorkruisten bedrijfsartsen volgens 45 procent het beleid van andere behandelaars, zoals de huisarts of specialist.













