Houtzagers vestigde zich in 1882 in Utrecht als architect en was 37 jaar lang directeur van Het Utrechtsch Museum van Kunstnijverheid; tot zijn bekende leerlingen behoren Gerrit Rietveld en Jan van der Lip. De renovatie liep van 2023 tot 2026 en omvatte zowel herstel als verduurzaming van het vijf verdiepingen tellende pand van ruim 450 vierkante meter.
Houtzagers was een tijdgenoot van Berlage en zijn werk werd beïnvloed door het Nieuwe Rationalisme. Traditionele materialen zoals baksteen, natuursteen, glas-in-lood en keramische ornamenten bepalen het architectonisch beeld. Het interieur kenmerkt zich door hoge ruimtes, haarden en geschilderd houtwerk, met name rondom het trappenhuis dat van souterrain tot dak reikt en van bovenaf daglicht ontvangt via een daklicht in het voorste dakvlak. Neogotische invloeden zijn zichtbaar in de details en de verticale lijnen van het trappenhuis.
De ingreep richtte zich op het herstellen en versterken van de ruimtelijke kwaliteiten van het pand. De twintigste-eeuwse serre aan de achterzijde werd vervangen door een volledig glazen uitbreiding, die de relatie tussen interieur en tuin intensiveert. Boven het trappenhuis is het oorspronkelijke daklicht hersteld, waardoor daglicht opnieuw diep in de woning doordringt. Boven de trappenhuis is de kapverdieping aangepast zodat meer licht de monumentale traphal bereikt. Een doorlopende horizontale datumlijn verbindt de nieuwe wandafwerkingen en interieurelementen met de bestaande historische kamers.
Interieurelementen zijn als vrijstaande objecten vormgegeven, zodat de sobere ruimtes van het huis zo veel mogelijk intact blijven. De keuken, van oorsprong gesitueerd in het souterrain bij de personeelsvertrekken, is verplaatst naar de bel-etage en uitgevoerd als twee vrijstaande maatwerkobjecten. De verticale geleding van de nieuwe interieurbouw sluit aan op de neogotisch geïnspireerde architectuur van Houtzagers. Het project werd gerealiseerd door een team onder leiding van Serge Schoemaker en Ottavia Profumo.
